.jpg "1_370794247l (Copy)")
.jpg "1_187814873l (Copy)")
Letter from a Borbonanon:
A JOURNEY TO THE PAST by JAY ARMERO
I came to ruins of my past.
I smiled, as I vividly stared at them.
With both regrets and rejoice, I recalled.
The remnants haunted and tickle me alike,
rekindling a camouflage of memories in my hometown.
Behold, the debris, filled my soul serene courage.
It lifted my spirit up, now ready to face the war.
I fought and I fought well.
As I take a glance the mist of new mornings,
the victory in me, created a brand new soul.
From beyond the walls of morrows,
overlooking the road both wide and narrow,
this renewed soul, molded by strong winds and angry seas, is set to trudge the road to a spring of love’s sanctuary.
Another JOURNEY HAS BEGUN.
dong jay,
along the pathways of your life and career there were arduous obstacles and challenges you’ve fought that made you of what you are now…A VICTOR!!!…a life that was very simple and naive yet so full of ASPIRATIONS…
…NOW, as you begin for another journey…i’m sure you will win every fight nga imong masugatan with the aid of your shining armour…
though you are still a young lad but i’m proud to tell the world that you are now a MAN and a genuine GENTLEMAN…hinog ka na sa panahon…
…congratulations…i wish you all the best on your new journey…
best regards and godspeed!!!
sERVIAM qUIA amo. I serve because I love my hometown.Mientras hay vida, hay esperanza. WHILE THERE IS LIFE, THERE IS HOPE…How I wish someday I could help our less fortunate children of our town…
Continue your plans in our sleeping town. No problem lasts forever. No matter how permanently fixed in the center of our lives it may seem, whatever we experience in this ever-changing life is sure to pass. Even PAIN.
Difficult situations often bring out qualities in us that otherwise might not have risen to the surface, such as courage, faith, and our need for one another. All of our experiences can help us to grow.
But we may need patience. Some wounds cannot be held quickly. They must be given time.In the meantime, we can appreciate the new capabilities we are developing, such as the capacity to mourn and the willingness to accept responsibility. Let us share our losses and triumphs with each other, for that is how we gather courage.
LONG LIVE BORBORANONS!
BIDLISIW SA ADLAW
“Taud-taod na akong nagbugsay sa mga nagbul-og nga mga balod nga mitampisaw sa akong mga galamhan. Diin hangtod karon daw sama sa lim-aw nga mipabuhagay ug dakong bul-og sa tubig sa atong alimpatakan.”
Sa kahinomduman, niadtong nagpangidaron pa ako ug siyete anyos diin akong nakita og nabatyagan ang kahimtang sa atong Inahang lungsod nga nagpa-uraray sa kahapsay ug kalinaw diin sa halawom nga kagabhi-on ug sa kadlawon nga mapanganuron gagmay’ng kasikas atong mabatyagan ug lanog nga hunghong ang gihambin ning dughan nga puno sa kalipay nga wala na nato igsapayan.
Maglakaw ta sa mga kabaybayonan nga walay kukahadlok bisan pa man sa kangitngit nga atong giyatakan. Apan kining tanan may utlanan nga atong kuykuyon pag-usab aron atong ipadangat ngadto sa mga kabatan-onan.
Agig pasumbingay sa dagan sa atong kinabuhi. Akong napanglantawan aron sa pagbansay-bansay sa kahimtang sa atong lungsod dili ikalimod nga walay pagpakabana ang atong mga opisyales diin ilang gihuna-huna ang ilang kaugalingong interes og wala sila maglantaw sa kahimtang sa atong lungsod.
Gikan sa pagsubang sa adlaw sa may hunasan hangtod sa pag-sawop sa atong mga kabukiran. Walay puas nga serbisyo diin ilang gihimong kataw-anan og giduwa-duwaan ang atong lungsod. Kay sa kahinomduman, nakaamgo nako ug saktong panimuot og hangtod karon mao ra gihapon ang bidlisiw sa adlaw ang mikuyanap sa atong mga hunasan. BATO2X sa langit……
dong jay,i really appreciate your poem.hoping the concern citezen will awake for the future of our town.go borboranon…..
salamat JUN…..hope 2 c u soon…”kon ang matinud-anon nga lungsuranon adunay pagpakabana sa iyang pinalanggang lungsod, dili na siya magpaabot kanus.a sulti-an aron sa pagbuhat kon unsay angayang buhaton.” mao kini ang akong gisulti sa among panagtigum sa mga batan-ong aktibista sa pilipinas ug usa sa mga panaghugpong sa mga batan-ong magsusulat.
Dili nagpasabot nga usa ko ka aktibista kon dili usa ra ko sa mga yanong lungsuranon nga adunay panglantaw sa atong pinalanggang lungsod. Kon imong mamatikdan kon unsa ang mga batan-on sa atong lungsod walay laing motisok sa imong alimpatakan kon dili ang bisyo nga maoy nagpasulabi ug nagguba sa ilang kaugmaon.
i realy appreciate sa inyong gibuhat…nagpasabot kana nga bisan pa man sa kalisod nga atong giatubang karon aduna gihapon kamoy oras nga gigahin aron magkahiusa pag-usab ang atong mga kabatan-onan….manghinaot mi nga kining inyong gropung taga-borbon makahatag ug dakong kontribyusyon sa atong lungsod…..kay pinagi niining grupoha madagkotan pag-usab ang napawng nga kandila. daghang salamat pag-usab…JUN
Your poems talks a lot of a person who never forget where he come from, like a saying “ang hindi lumingon sa pinanggalingan ay hindi makakarating sa paroroonan”. You are a man with true heart of borbonanon. It’s an inpiring poem. May your tribe increase. Mabuhay taga Borbonanon!^_^